ALEXO STARS: łącz gwiazdy i szukaj drogi wśród planet

Jedna gwiazda wystarczy, by domknąć linię

Dwie złote gwiazdy rozdziela czerwona planeta. Tuż pod nią czeka trzecia gwiazda. Zamień miejscami tę parę sąsiadów, a linia będzie gotowa: gwiazdy rozpadną się na odłamki, obiekty nad nimi opadną i powstaną nowe możliwości. Jeśli podczas spadania ułoży się następna linia, zniknie bez kolejnej zamiany. Tak niewielki ruch może rozpocząć reakcję łańcuchową obejmującą kilka części planszy.

Prawidłowe dopasowanie musi tworzyć nieprzerwaną linię w poziomie lub w pionie. Układy po skosie nie są zaliczane. Zwykła zamiana, która nie tworzy dopasowania, zostaje cofnięta i nie zużywa ruchu. Obiekty specjalne można natomiast uruchamiać przez zamianę. Przed wyborem obejrzyj całą planszę: najprzydatniejsza możliwość nie musi znajdować się obok właśnie zaznaczonej planety. Niewielka linia w innym miejscu czasem lepiej odpowiada zadaniu niż efektowny układ w centrum.

Najpierw sprawdź zadanie, potem szukaj punktów

Panel nad planszą pokazuje cel poziomu. Może chodzić o wynik punktowy, liczbę usuniętych obiektów lub zebranie planet określonego koloru. Później pojawiają się zamarznięte pola i cele łączone. Sprawdź wszystkie wymagania. Wysoki wynik nie wystarczy, jeśli nadal brakuje potrzebnego rodzaju planet. Duża eksplozja nie zawsze jest więc ruchem, który najbardziej przybliża do końca zadania.

Załóżmy, że potrzebujesz planet wodnych, a do wyboru masz krótką linię właśnie takich planet albo rząd złotych gwiazd. Pierwsza opcja od razu zwiększa postęp celu. Druga zmienia planszę i może przygotować kolejną okazję. Porównaj pewny efekt z tym, co dopiero próbujesz uzyskać. Następnie spójrz na pozostałe ruchy. Gdy jest ich niewiele, małe, celne dopasowanie może być cenniejsze niż budowanie dużego efektu daleko od obiektów, których faktycznie brakuje.

Piętnaście światów i coraz większa plansza

Pierwsze dwa poziomy mają trzy kolory i nie ograniczają liczby ruchów. Możesz spokojnie poznać sterowanie oraz obserwować spadające obiekty. Od poziomu 3 pojawiają się cztery kolory i ograniczona pula ruchów. Plansza ma 6 × 6 pól do poziomu 10, następnie 7 × 7 na poziomach 11–20, a od poziomu 21 osiąga 8 × 8. Przybywa miejsc do obserwowania, ale zasada dopasowywania pozostaje taka sama.

Gra zawiera 300 poziomów w 15 światach, po 20 w każdym. Podróż zaczyna się w Słonecznym sąsiedztwie i prowadzi przez lodowe krainy, obszary wulkaniczne oraz światy planet z pierścieniami. Zmieniają się tła, ramy i wygląd ciał niebieskich. Proste symbole z początku zyskują później bardziej szczegółowe powierzchnie, małe księżyce i rozbudowane formy. Dzięki temu kolejne regiony mają własny charakter. Nadal rozpoznajesz jednak te same typy obiektów; ozdobny pierścień czy świetlisty detal nie wprowadza osobnej zasady gry.

Cztery jednakowe obiekty tworzą kometę

Od poziomu 2 linia z czterech jednakowych obiektów tworzy kometę. Oznaczenie wskazuje, czy usuwa ona rząd, czy kolumnę. Zamień ją z sąsiadem, aby uruchomić efekt. Najpierw zobacz, którędy przebiega linia działania. Kometa trafiająca w potrzebne planety może pomóc bardziej niż identyczny efekt w części planszy, która nie przyczynia się do wykonania bieżącego zadania.

Od poziomu 11 linia z pięciu lub większej liczby obiektów daje supernową. Zamiana ze zwykłym sąsiadem usuwa obiekty w kolorze tego sąsiada. Pozwala to dosięgnąć rozproszonych planet bez wcześniejszego ustawiania ich obok siebie. Wybór sąsiada określa więc kolor działania. Jeżeli wokół supernowej znajduje się kilka możliwości, porównaj je z celem poziomu. Nie musisz uruchamiać jej natychmiast po pojawieniu się na planszy.

Łącz efekty specjalne w odpowiednim momencie

Dwa sąsiadujące obiekty specjalne mogą dać większy efekt. Kometa i kometa usuwają krzyż. Supernowa i kometa zmieniają obiekty w kolorze komety w specjalne obiekty usuwające linie i od razu je aktywują. Dwie supernowe czyszczą całą planszę. Takie połączenia przydają się, gdy brakujące elementy leżą w wielu rzędach lub kolumnach, zamiast skupiać się w jednym miejscu.

Nie zawsze warto jednak przechowywać każdy obiekt specjalny. Zbliżenie dwóch odległych elementów może wymagać kilku okazji, które dałoby się wykorzystać inaczej. Dobrze ustawiona kometa teraz bywa cenniejsza niż duże połączenie, którego być może nie zdążysz przygotować. Oceń odległość, pozostałe ruchy i niespełnione wymagania. Gotową parę łatwo ocenić; jeżeli dopiero trzeba ją zbudować, pamiętaj także o prostszych sposobach ukończenia zadania.

Kaskady punktują, ale cel nadal jest najważniejszy

Usunięte obiekty zostawiają puste miejsca. Pozostałe spadają, a nowe pojawiają się u góry. Jeśli ten ruch tworzy następną prawidłową linię, kaskada trwa automatycznie. Każdy usunięty obiekt daje dziesięć punktów pomnożone przez aktualny etap reakcji łańcuchowej. Małe początkowe dopasowanie może więc przynieść więcej, niż sugeruje sam pierwszy rząd. Dalszy przebieg zależy od układu powstałego po opadnięciu obiektów.

Łączny wynik przechodzi między poziomami. Zdobyte już punkty pozostają po przegranej próbie lub ponownym rozpoczęciu poziomu, natomiast cele bieżącej próby startują od nowa. To dwie różne miary: suma zapisuje dotychczasowy dorobek, a zadanie decyduje o odblokowaniu kolejnego poziomu. Po zwycięstwie samodzielnie wybierasz przejście dalej. Z listy poziomów możesz też wrócić do ukończonych etapów i sprawdzić inne decyzje w znanej już sytuacji.

Sterowanie, podpowiedzi i kosmiczne dźwięki

Na ekranie dotykowym stuknij dwóch sąsiadów lub przesuń palcem między nimi. Myszą zaznaczaj albo przeciągaj obiekty. Klawiatura pozwala używać strzałek i klawisza Enter. Przycisk podpowiedzi wskazuje możliwą zamianę. Po dwóch nieudanych próbach na tym samym poziomie dostępna jest dobrowolna pomoc: trzy dodatkowe ruchy oraz wyróżnione sugestie zamiany. Możesz ją wybrać, gdy konkretne zadanie wciąż sprawia trudność.

Usuwaniu obiektów towarzyszą krystaliczne brzmienia i niskie impulsy energii. Pierwsze trzy poziomy nie mają muzyki w tle. Od poziomu 4 muzyka włącza się przy około 15% realizacji celu, a bliżej końca przyspiesza i staje się głośniejsza. Przycisk dźwięku wycisza audio. Postępy zapisują się lokalnie w używanej przeglądarce. Wróć na tym samym urządzeniu i w tej samej przeglądarce, aby odnaleźć odblokowane etapy.